Krijgskunst

De krijgs cultuur in de vroege middeleeuwen was erg belangrijk en bij de vele volkeren die het huidige europa bevolken erg belangrijk en een onderdeel van de dagelijkse bezigheden en traditie. Hieronder vertellen wij U wat meer over de diverse wapens hun gebruik en diverse interpretaties hierover.
De materialen hieronder benoemd zijn een vast onderdeel geweest van de vele wapen arsenalen van diverse leden van een de eenheden.

Zowel Frankisch, Fries als Viking.

 

 

Krijgsmes.

Het was normaal om een saex bij je te dragen. Een mes bedoelt voor je dagelijkse bezigheden maar vanwege haar grote formaat (25-107cm) waren er veel types, sommige bedoelt voor alle dagelijkse bezigheden, anderen enkel voor de gevechten. van een scramasaex(eetmes) tot langsaex(heel groot mes.) Dit onderdeel werd in principe gedragen door alle vrije mannen van een dorp. Zowel als status symbool als wapen. Doorgaans aan de decoratie en luxe van dit wapen was de stand in te schatten van de drager.

 

Bijl.

Een voorwerp dat bijna ieder huishouden wel zou moeten hebben gehad. Al was het enkel voor je hout te hakken voor een warm vuur. Door dit wijd verbreidde gebruik kon vermoedelijk iedereen wel dit stuk gereedschap als wapen gebruiken. In latere tijden kwam er ook de "Dane axe" voor een bijl van minimaal 130 cm tot de lichaamslengte van een volwassen man. Er zijn verhalen van bekend dat een slag van zo'n bijl een ruiter samen met paard door midden kon klieven.

 

Speer.
Een vast onderdeel binnen de vele krijgseenheden van de volkeren. Zowel gebruikt bij jacht als op het slagveld. Met name als primair wapen. Vermoedelijk gebruikt voor zowel steken als snijden. Buiten lichtere speren voor het werpen waren er uiteindelijk ook de zwaardere modellen die geschikt waren voor de 1op1 gevechten en op de veldslagen.

 

Zwaard.

Ondanks dat men dacht dat een ieder een zwaard kon permiteren is dit niet zo geweest. De prijs van een zwaard dat enkel als functie had om te doden was zeer hoog. In sommige tijden zelfs verboden geweest om te verkopen aan Vikingen. Een wapen voor de rijken van de aarde. In sommige gevallen onbetaalbaar vakmeesterschap. Een prijs van een zwaard kon duizelingwekkende hoogtes verkrijgen in de ijzerarme streken van de wereld.

Tevens kwam het vaak voor dat het van vader op zoon werd doorgegeven. Dat een zwaard zo min mogelijk werd gebruikt op de veldslagen is zeer aannemelijk vanwege haar hoge waarde.